Film: Million Dollar Baby (2004, Clint Eastwood)
gezien: woe 30 maart, 22.45, kinepolis - leuven
"'t hangt aan de deur en 't schiet" - "klink eastwood".
Met ueberclassic 'dirty harry' als stereotiep kennen we clint eastwood als bad guy, generaal, lul ... en meestal een combinatie van die types.
Nu heeft Mr Eastwood dus een film gemaakt, waar hij ook nog eens de hoofdrol in speelt én de muziek voor gemaakt heeft. A brief introduction to a movie that leaves you punch-drunk.
Het verhaal gaat over een vrouw (Maggie - Hilary Swank) die -ondanks geslacht en leeftijd (32) - trainer Frankie Dunn (Clint Eastwood) weet te overtuigen om haar te trainen. Zij heeft een familie die niet om haar geeft, hij heeft een dochter die hem laat stikken... dat ze elkaar in die rollen vinden mag duidelijk zijn.
Het éérste deel van de film krijgen we dus een prachtig verteld, dwingend geschoten en niet minder dan intrigerend opgebouwd verhaal van de 'rise' van dit duo. Je zit in een trein, het begint goed te gaan (de twee personages hebben genoeg haken en scheuren voor het nodige drama) tot plots.. de film van spoor verandert. Je krijgt als kijker eerst een moker in je gezicht, een klop op je kaak en dan traag maar zeker een dolk in je zij. De KO's die het eerste deel vullen (komische sequens) maken plaats voor een mentale knock-out die enkel de écht compleet achterlijke en emotioneel dode direct-de-gsm-aan-en-weg johnnies niet zal vellen. Dé tip is dan ook; lees niks over deze film (dit is eigenlijk al teveel), ga niet naar IMDB, lees de bespreking in DM of DS niet, noch de teaser op de cinema-folder. Hou je ogen toe tot je de film begint (of tot iets ervoor; die reclame van nike met die danseressen... cute butts).
De film is meeslepend zonder dat je je als kijker bedrogen voelt door easy sentiment (het zuiders accent van maggie on the edge). De film heeft personages die ergens voor staan. Een verleden, hoop, toekomst, respect, spijt... prachtige waarden en thema's die de film boven zichzelf laten treden. Het personage van Eastwood is gehavend en verwrongen, maar bij verloop van de film ga je toch zo van die lul houden.
Ga kijken. Neem je halters mee naar de cinema als je geen tijd hebt en verkoop je grafische kaart of je horeca-kostuum bij geldgebrek... Zet 'm ver boven Robots en Drinken Met Tina, en get in the ring.
Uw man aan de frontlinie,
EM.KASABIANCHA.
"'t hangt aan de deur en 't schiet" - "klink eastwood".
Met ueberclassic 'dirty harry' als stereotiep kennen we clint eastwood als bad guy, generaal, lul ... en meestal een combinatie van die types.
Nu heeft Mr Eastwood dus een film gemaakt, waar hij ook nog eens de hoofdrol in speelt én de muziek voor gemaakt heeft. A brief introduction to a movie that leaves you punch-drunk.
Het verhaal gaat over een vrouw (Maggie - Hilary Swank) die -ondanks geslacht en leeftijd (32) - trainer Frankie Dunn (Clint Eastwood) weet te overtuigen om haar te trainen. Zij heeft een familie die niet om haar geeft, hij heeft een dochter die hem laat stikken... dat ze elkaar in die rollen vinden mag duidelijk zijn.
Het éérste deel van de film krijgen we dus een prachtig verteld, dwingend geschoten en niet minder dan intrigerend opgebouwd verhaal van de 'rise' van dit duo. Je zit in een trein, het begint goed te gaan (de twee personages hebben genoeg haken en scheuren voor het nodige drama) tot plots.. de film van spoor verandert. Je krijgt als kijker eerst een moker in je gezicht, een klop op je kaak en dan traag maar zeker een dolk in je zij. De KO's die het eerste deel vullen (komische sequens) maken plaats voor een mentale knock-out die enkel de écht compleet achterlijke en emotioneel dode direct-de-gsm-aan-en-weg johnnies niet zal vellen. Dé tip is dan ook; lees niks over deze film (dit is eigenlijk al teveel), ga niet naar IMDB, lees de bespreking in DM of DS niet, noch de teaser op de cinema-folder. Hou je ogen toe tot je de film begint (of tot iets ervoor; die reclame van nike met die danseressen... cute butts).
De film is meeslepend zonder dat je je als kijker bedrogen voelt door easy sentiment (het zuiders accent van maggie on the edge). De film heeft personages die ergens voor staan. Een verleden, hoop, toekomst, respect, spijt... prachtige waarden en thema's die de film boven zichzelf laten treden. Het personage van Eastwood is gehavend en verwrongen, maar bij verloop van de film ga je toch zo van die lul houden.
Ga kijken. Neem je halters mee naar de cinema als je geen tijd hebt en verkoop je grafische kaart of je horeca-kostuum bij geldgebrek... Zet 'm ver boven Robots en Drinken Met Tina, en get in the ring.
Uw man aan de frontlinie,
EM.KASABIANCHA.
posted by eM.Kasabiancha at 5:39:00 PM
5 Comments:
EMK 'raketman' Kasabiancha, hij was ons voor.
Driewerf hoera!!!
Voor? niks van...er is nog niks...uitpakken...blazen...pimpin'...maar voor de rest
Didn't like the movie..
tussendoor gezien en goedgekeurd
You have a very cool blog! I'll put link to your blog on my site. Have a good day!
Art
Een reactie plaatsen
<< Home