Waste of 35mm film: Before Sunset (Killlme&Kickme, 2004)

Tot gisterenavond dacht ik dat de gefilmde theaterversie van The Elephant Man die ik ooit op DVD kado heb gekregen (waarvoor dank en respect) en steevast bovenhaal als die mormonen maar niet willen ophoepelen of als ik in een creative down zit, het sléchtste was dat ooit op beelddrager is uitgebracht.

Ik was mis.

Before Sunset is ZO slecht dat ik er zelfs niet over wil schrijven - doch voor het beter varen der mensheid en om mij wat af te reageren doe ik het toch.

OK. Dus zij is een parijse kut die voor een waterputtenNGO werkt en de kop heeft om heel hard met een uitgedroogd baseball-bat op te slaan. Ik zing al van deze morgen 'Zij ... is ... kut, ik sla haar ka, kakaka-pot" (op de melodie van de Kreuners' bekende hit uit 92 'Zij heeft stijl' (ze zegt oh-o o o-oh).
Enfin, ZIJ heeft alleszins de stijl van Jeanine Leduc op speed met een granaatappel in haar vaar.

Hij. Hij is echt ne ket. Een in texas-shirt gehesen loser van een schrijver die grapjes maakt als die kerel die je in het middelbaar echt kon aanstaren omdat je maar niet kon vatten dat zulke in etter gebakken schijtventen effectief bestaan ... fuck it, ik wil het niet weten. En jij ook niet, geloof me.

Sla hen beiden in de boeien en begeleid ze gewelddadig naar de kerkers, alwaar zij levenslang stront zullen schrapen.

Dood. Dood en verderf.

Crucify.

Before en sunset zijn woorden heden bezoedeld door deze prent van zelfingenomen 'allons a paris' artywood-Kaka's. (foutief hoofdlettergebruik intended)